امام صادق علیه السلام می فرماید: رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم به جابر بن عبدالله انصاری بشارت داده بود که:« تا زمانی که پسرم محمد باقر را ببینی، زنده خواهی ماند. در آن هنگام سلام مرا به او برسان.»
سال ها بعد، روزی جابر نزد امام سجاد علیه السلام رفت و پسری را دید که در کنار امام نشسته بود. او را صدا زد و گفت:« پسر جان! بیا جلو تو را ببینم. »
پسر جلو رفت. جابر با تعجب گفت:« قسم به خدای کعبه ، تو شبیه رسول خدا هستی!» سپس رو کرد به امام سجاد و پرسید:« این پسر کیست؟»
حضرت سجاد علیه السلام فرمود:« این پسر من است و امام بعد از من، و نامش محمد باقر است.»
جابر که سال‌ها انتظار دیدن حضرت باقر علیه السلام را داشت، بر خاست و خود را روی قدم‌های امام باقر انداخت و او را بوسید و گفت:« جانم به فدای تو! رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بر تو سلام فرستاده است.»
چشمان مبارک امام باقرعلیه اسلام پر از اشک شد و فرمود:« بر پدرم رسول خدا سلام باد تا هر زمان که آسمان‌ها و زمین بر پا هستند؛ و بر تو نیز ای جابر سلام باد که سلام او را به من رساندی.»

ما هم به تبعیت از رسول الله رو به بقیع می کنیم و سلام می دهیم:

السلام علیک یابن رسول الله یا محمد ابن علی باقرالعلوم